ร้านซัมกเยทังเยซัน ซับกโย นูรึงจี Ppongnamujip

Slow City เยซัน สมกับสโลแกนเลย ทริปนี้ถึงจะตัดสินใจไปแบบปุบปับ แต่เป็นทริปที่เพอร์เฟกต์และฮีลใจสุด ๆ

บางครั้งการออกเดินทางกะทันหันแบบนี้ ไปดูท้องฟ้าใส ๆ ในที่ใกล้ ๆ แล้วกินของอร่อยกลับมา ก็ดีมากจริง ๆ

เที่ยวสนุกแล้วก็เสียดายที่ต้องกลับสู่ชีวิตประจำวัน แต่ต้องตั้งใจทำงาน จะได้มาเที่ยวอีกไง!! ถ้าจะมีแรงทำงาน ก็ต้องกินอาหารเพิ่มพลังใช่มั้ยล่ะ?!!!

มื้อสุดท้ายของทริปเยซัน: Ppongnamujip

อาหารมื้อสุดท้ายในเยซัน คือ Ppongnamujip ร้านเด็ดในซับกโย เยซัน

ที่จอดรถหน้าร้านกว้างมาก ส่วนวันอาทิตย์ที่เราไป ร้านเปิดถึงแค่ 14:00 เลยโทรถามล่วงหน้า เจ้าของบอกว่า “วันนี้ถ้ามาให้เร็วกว่านี้หน่อยจะดีนะคะ~” ก็เลยวิ่งมาเปิดร้านกันเลย!!!

ข้างในกว้างขวาง เราไปเกือบตรง 11 โมง แต่คนในละแวกนั้นจับจองที่นั่งกันแล้ว แถมพอเราเข้าร้าน ครอบครัวที่จองเป็นกลุ่มก็ทยอยเข้ามารัว ๆ

ซัมกเยทังที่ยืนหยัดใช้วัตถุดิบเกาหลีในประเทศ

Ppongnamujip ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นร้านอร่อยของซับกโย เยซัน จริง ๆ เมื่อก่อนเคยใช้ชื่ออื่น เจ้าของบอกว่าทำซัมกเยทังเป็นหลัก แล้วเพิ่มจ็อนโกล (หม้อไฟเกาหลี) พร้อมรีโนเวตร้าน และจะไม่ใช้วัตถุดิบที่ไม่ใช่ของเกาหลีในประเทศเลย

ตอนสั่งอาหารได้คุยกับเจ้าของสักพัก วัตถุดิบทุกอย่างไปหามาเองจากตลาด และเจ้าของผู้เป็นบอสที่ยืนหยัดใช้แต่ของเกาหลีบอกว่า โดยเฉพาะวัตถุดิบในประเทศราคาแพงอย่างถั่วเขียว หายากมาก

ในร้านยังเขียนไว้ด้วยว่า ถ้าคนแถวนี้ปลูกถั่วเขียว ร้านจะรับซื้อด้วยนะ .... ตอนแรกนึกว่าตัวเองอ่านผิด?!!

ใส่ใจเครื่องเคียงทุกอย่างมาก และซีอิ๊วก็หมักเองด้วย ความพิถีพิถันของเจ้าของถ่ายทอดอยู่ในอาหารจนรู้สึกได้ตอนกิน เราสั่งนูรึงจีซัมกเยทัง / ซัมกเยทังถั่วเขียว อย่างละหนึ่ง!

วิธีกินคู่ซีอิ๊วและพริกช็องยาง

ที่ Ppongnamujip เขาแนะนำให้จิ้มซัมกเยทังกับซีอิ๊ว แต่ตามคำบอกเล่าของคนแถวนี้ ภายหลังกลายเป็นกฎประจำถิ่นไปแล้วว่าให้ใส่ซีอิ๊วกับพริกช็องยางแบบจัดเต็มลงในซัมกเยทัง (เติมจากเซลฟ์บาร์) แล้วกินด้วยกัน

มาแล้ว มาแล้ว~

รสชาติของนูรึงจีซัมกเยทังและซัมกเยทังถั่วเขียว

นูรึงจีซัมกเยทังมาแล้วค่า~~~~~ นูรึงจีซัมกเยทังเป็นซัมกเยทังน้ำใส ด้านบนคลุมเหมือนผ้าห่มด้วยนูรึงจี (ข้าวเกรียม) พอเขี่ยนูรึงจีออกนิดหน่อย ข้างในก็มีไก่อยู่แน่นเต็มตัว

ข้างในมีพุทราและโสม(?) จุดเด่นคือน้ำซุปใสแบบทักแกจัง ส่วนซัมกเยทังถั่วเขียวเป็นสไตล์น้ำซุปเข้มข้น ใต้ไก่มีถั่วเขียวอยู่เต็มไปหมด เลยลองสั่งเพราะว่าถั่วเขียวช่วยขับพิษทุกอย่าง รสชาติหอมมันอร่อยมาก

ไม่มีความสากของถั่วเขียวเลย ละลายนุ่ม ๆ แล้วไก่หนึ่งตัวก็แน่นเต็มคำจริง ๆ

ไก่นุ่มขนาดไหนน่ะเหรอ แค่ยกเนื้อขึ้นเบา ๆ กระดูกก็หลุดออกมาปุ๊บ แม้แต่เนื้ออกไก่ก็ชุ่มฉ่ำ ไม่แห้งเลย เพราะงั้นไม่ต้องพึ่งเกลือ และพอกินกับซีอิ๊วและพริกช็องยางคือเข้ากันมากจริง ๆ

กิมจิที่หมักเองอร่อยมาก เลยวางกิมจิลงบนซุปข้าวน้ำใสคำแล้วคำเล่า ยิ่งอร่อยสุด ๆ

ที่เซลฟ์บาร์มีกิมจิต้นหอม เลยหยิบมาลอง แฟนพูดว่า “เฮ้ย อันนี้อยากกินกับจาปาเกตตีจัง!!!” รสชาติประมาณนั้นเลย

ระหว่างที่แฟนตกหลุมรักโจ๊กถั่วเขียวชามนี้และกำลังกินอยู่ เขาก็นึกถึงเราเลยยื่นน่องไก่มาให้..................

ตั้งใจจะให้เรานั่นแหละ แต่เพราะเนื้อนุ่มมาก เขาฉีกน่องไก่ชิ้นใหญ่แล้วยื่นมา ระหว่างนั้นเนื้อไปอยู่จานตัวเอง ส่วนกระดูกมาหาเราหมด กลายเป็นสถานการณ์แบบนั้นไปซะแล้ว ^^ ไม่ได้ตั้งใจหรอก........ㅋㅋㅋ ขอบคุณนะ^^ จะกินกระดูกน่องไก่ที่อุตส่าห์นึกถึงกันให้อร่อยเลย,,,ㅋㅋㅋ

ร้านอร่อยซับกโย เยซัน ที่ซดจนหมดชามสุดท้าย

พอได้ภาพนี้ก็คือใกล้จบแล้ว แต่ต้องยกชามสุดท้ายขึ้นดื่มถึงจะจบสิ เขาว่ารายชื่อร้านอร่อยซับกโย เยซันมีไส้หมู(?) มักชังที่ดังด้วยหรือเปล่านะ... แต่สำหรับฉัน ไส้หมูอะไรนั่นช่างมัน Ppongnamujip คือที่สุดของร้านอร่อยซับกโย เป็นร้านท้องถิ่น อาหารทำมือจากวัตถุดิบเกาหลีในประเทศ “แผ่นดินของเรา อาหารของเรา”

พูดจริง ๆ ไม่ใช่ 8 รสชาติหรอก ต้องเป็น 9 รสชาติ แล้วใส่ ‘เยดังนูรึงจีซัมกเยทัง’ เข้าไปด้วยสิ ตุ้บ ๆ ๆ!